HOŞ GELDİN ŞEHR-İ RAMAZAN
Hoş geldin Şehr-i Ramazan,
Zamanın kalbine indirilen rahmet nefesi.
Gecenin alnına sürülen nur,
Suskunluğun içinden konuşan ilâhî sır…
Sen gelince sokakların gölgesi değişir,
Ekmek kokusu bile zikre durur,
Gökyüzü minarelere yaslanır da
Ezan, kalplerin kapısını tek tek çalar.
Ey açlığın hikmetini öğreten ay!
Mideleri değil nefisleri terbiye eden,
İnsanı kendine değil Rabb'ine yaklaştıran,
O görünmez köprü sensin.
Bir yudum suyun kıymetini,
Çölde kaybolmuş yolcu gibi anlatırsın.
Ve insan ilk lokmada anlar,
Şükrün aslında bir secde olduğunu.
Gündüzleri sabırla dokursun ruhu,
Geceleri rahmetle yıkarsın yaraları.
Her sahurda yeniden doğar umut,
Her iftarda bağışlanmanın kapısı aralanır.
Ey oruç!
Sessiz bir duadır dudaklarda.
Gizli bir gözyaşıdır kalpte.
Kimse görmese de Allah bilir.
Ve bilmek yetmez mi kul için?
Kalabalık sofralar kurulurken
Melekler de oturur aramıza,
Bir hurma bir tebessüm bir "Bismillah."
Cennet kadar genişler o an.
Nice yorgun kalpler vardır,
Dünyanın gürültüsünde kaybolmuş.
Sen gelince susar dünya,
Ve insan kendi içine ilk defa kulak verir.
Ey Ramazan!
Kırık kalplerin tamir ustası,
Unutulmuş duaların yeniden yazıldığı defter,
Günahın gölgesine doğan sabah güneşi…
Gel ki taş kesilmiş gönüller erisin,
Gel ki kibir diz çöksün merhametin önünde,
Gel ki oruç tutmayan bile
Bir mısrada kendini bulup
Kalbine “Niyet ettim” diye fısıldasın.
Çünkü sen açlık değilsin yalnız,
Sen arınmak, sen dönüş, sen vuslat,
Sen kulun kendini bırakıp
Hak'ka doğru yürüdüğü uzun yol…
Hoş geldin Şehr-i Ramazan.
Bu kalplerimize konuk ol,
Bizi bizden al da
Bizi bize veren Rabb'imize götür…
***
Editör: Bilgi Şakar
