HOŞ GELDİN KADINIM
Kapıyı araladım
Geç mi kaldım dedin
Sesin biraz yorgun
Hayır dedim
Bazı gelişler zamansız değil kaderlidir
Paltondan düşen yalnızlığı aldım yerden
Sen fark etmeden
Oturdun karşıma
Ben çok susmayı öğrendim dedin
Ben sustum dinledim
Çünkü bazı cümleler
Ancak bir kalpte tamamlanır
Gözlerin anlattı çocukluğunu
Yarım kalan gülüşlerini
Beni böyle kabul eder misin diye sordun
Yaraların açık
Umudun temkinli
Elbette dedim
Ben seni tam ol diye değil
Gerçek ol diye sevdim
O an anladın
İlk kez kimse seni düzeltmeye çalışmıyordu
Şimdi aynı odadayız
Aynı hayalin eşiğinde
Hoş geldin kadınım diyorum
Sadece eve değil
Kendine de
Hoş geldin
Ve sen gülümsüyorsun
Dünya biraz daha doğru dönüyor
***
Editör: Gülçin Granit
