HİÇ MEMNUN OLMAYAN KADININ ERKEĞİ TÜKETMESİ
Çoğu ilişki, aldatmayla ya da büyük bir kavgayla değil; bitmeyen memnuniyetsizlikle sona erer.
Ve çoğu zaman memnuniyetsiz kadın şunu fark etmez: Erkeği daha iyi hâle getireceğini sanırken, onu içten içe aşındırır.
Daha fazlasını isterken, verilenleri görünmez kılar.
Talep arttıkça, değer azalır.
Sürekli şikâyet eden kadın, erkeği büyütmez; onu sürekli kendini ispat etmek zorunda kalan birine dönüştürür. Bu hâl bir süre sonra mücadele değil, yorgunluk üretir. Çünkü hiçbir erkek, sonucu olmayan bir savaşı uzun süre sürdüremez. Zamanla erkek şunu öğrenir:
Ne yaparsa yapsın yeterli olmayacaktır. Bu farkındalık, onun hevesini değil; ruhundaki direnci kırar.
Artık daha iyisini yapmak için değil, daha az eleştirilmek için çabalar.
İlişki, güvenli bir alan olmaktan çıkar; her an not verilen bir performans sahnesine dönüşür.
Memnuniyetsizlik sessizdir ama etkilidir. Sesini yükseltmez ama bakışlarını sertleştirir. Cümleleri kısaltır, teşekkürü unutturur. Erkek burada ya kendini kapatır ya da duygusal olarak geri çekilir.
Çekildiğinde ise kadın “soğudu” der; oysa erkek yorulmuştur. Çünkü erkek, değer gördüğü yerde güçlenir. Emeğinin fark edildiği yerde sorumluluk almaktan kaçmaz. Ama hiçbir şeyin yetmediği bir yerde ne fedakârlık kalır ne de bağ. Ve çoğu ilişki, aldatmayla ya da büyük bir kavgayla değil; bitmeyen memnuniyetsizlikle sona erer.
Çünkü sevgi, sürekli eksik sayılan bir zeminde uzun süre ayakta kalamaz.
***
Editör: Neşe Kazan
