HENÜZ
Çoğu zaman kendi kendimize şöyle deriz:
“Bizim başımıza gelmedi.”
Sanki bu cümleyle tehlikeyi kendimizden uzaklaştırıyor, kötülüğü kapının dışında bırakıyoruz. Ama işte unuttuğumuz o küçük kelime var: Henüz…
Henüz başımıza gelmedi.
Ama denizin kenarında otururken de olabilir, bir ormanda kuş sesleri arasında da. Çölde yıldızlara bakarken de, kalabalık bir şehirde yürürken de. Çünkü bu “dünya”dediğimiz yerin bir garantisi yok. Her şey, her yerde, bir anda değişebilir.
Kötülüğün adresi yok. Kapıyı çalmak için davet beklemez. Bugün başkasının acısı gibi gördüğümüz şey, yarın bizim gerçeğimiz olabilir. İşte bu yüzden “henüz” kelimesi bizi uyandırmalı.
Ama korkutmak için değil.
Tam tersine, yaşadığımız her anın kıymetini bilmek, birbirimize daha sıkı sarılmak için. Çünkü kötülüğe karşı en güçlü siper, hâlâ insanın içindeki iyilik.
Evet, bizim başımıza gelmedi… Henüz.
Ama gelmemesi için elimizden geleni yapabiliriz: Birbirimize omuz vermek, merhameti diri tutmak, sessiz kalmamak.
Çünkü dünya böyledir. Deniz kenarında da olsan, ormanda da, çölde de… Hayat sürprizlerle doludur.
Ve belki de asıl mesele, başımıza gelmeden önce nasıl bir insan olduğumuzdur.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
