HANİ AŞK İKİ KİŞİLİKTİ
Hani aşk iki kişilikti?
O halde niye yalnız ağlıyorum ben,
Sağanak gibi yağan yağmurun altında,
Hisli hatıralar durağında?
Sırılsıklam oldu garip serçe kuşu,
Yönünü şaşırmış gibi
Yine yalnız ağlıyor;
Yalnızlar sokağında.
Üstü başı sırılsıklam,
Bir bankta oturuyor.
Cılız yanan sokak lambası,
Solgun yüzünü aydınlatıyor.
Hani aşk iki kişilikti?
Neden koskocaman şehirde,
Öylesine yalnızım?
Nerde sevdiğim nerde sevdiklerim?
Hepsi el oldu sanki.
Rüzgâr yok ama yel oldu sanki.
Yağmurun sağanağına eşlik ediyor gözyaşlarım.
Koca şehri sel bastı sanki.
Anladımki aşk tek kişilikmiş,
Bir taraf nedense hep acı çekermiş,
En güzel aşklar bile bir gün bitermiş,
Aşk ait olduğu kalbi hiç acımadan terkedermiş.
***
Editör: Nevin Bahtışen
