HAKKINI HELAL ET AYŞE TEYZE
Yeni bir bavul aldım
Eski ne varsa doldurdum
Kıymeti bilinmemiş gülümsememi
Hep hayal kalan hayallerimi
Ve yıllardır özür bekleyen kalbimi
Eskimiş ne varsa doldurdum
Yoruldum artık sözlerini test etmek için
Yalancıların gözlerine bakmaktan
Süslü cümleleri usta yalancılara
Maskeleri riyakârlara
Hançerleri hainlere bıraktım
Sırtımı alıp gidiyorum bu şehirden
Özlersin deme Ayşe Teyze
Özlemem insanların iki yüzünü
Özlemem bu yıldızsız gökyüzünü
Ne yalakalık için herşeye gülenleri
Ne de ağaç katili bu gökdelenleri
Çocukluğumun endişesiz gülüşleri hatırına
Özlerim belki biraz eski mahallemi
Ayşe Teyze annemin mezarı sana emanet
Ara sıra uğra çiçekleri sula dua et
Annem de hakkını helal etsin
Gidiyorum onu hep ağlatan bu şehirden
İyiliklerimi denize attım
Yani çıkarcılara göre enayiliklerimi
Ziyanı yok Halik bilir elbet
Nakliyesi aklımdır
Hep alay edilen nasihatlerimin
Yanımda götüreceğim
Bu bozuk çağa uymayan görüşlerimi
Çocuklara emanet ettim gülüşlerimi
Çünkü en çok onlarla gülüp eğlendim
Hakkınızı helal edin çocuklar
Gidiyorum bu ekşi suratlı şehirden
Bu şehirde
Sadece yerin altında değil
Yerin üstünde de lağam var
Üstelik dışı tertemiz, bakımlı
Sadece mezarlıkta değil
Şehrin her köşesinde ölüler var
Hem de vuran, kıran, kahkaha atan
Trafik sadece yollarda değil
İnsanlar sıraya girmiş
Birbirlerini aldatmak için
Sadece ekmek yarışı yok bu şehirde
Dillerde annelere sövme yarışı var
Benim bu şehire olan günahsız sevgim
Şimdi gönül dağımda bir eşkıya oldu
İnmez artık kalbimin ovasına
Hakkınızı helal edin
Ey bu şehri hâlâ sevebilen masumlar
İçim nefret dolu gidiyorum bu şehirden
Özlersin deme Ayşe Teyze
Özlemem insanların iki yüzünü
Özlemem bu yıldızsız gökyüzünü
Hadi sen de sil köy tüten iki gözünü
Baksana hiçbir yerde çiçek kalmadı
Mezarlıktan ve senin saksılardan başka
Hakkını helal et Ayşe Teyze
Gidiyorum çiçekleri çalınmış bu şehirden
***
Editör: Nevin Bahtışen
