HADİ GİT
Koyar mı sanıyorsun benliğime bu terk ediş
Yıkar mı sandın yüreğimi bu acımasızca gidiş
Ben bu evrende soluk alan en yalnız insanım
Bir yanım Everest’e benzer Ağrı Dağı’na diğer yanım
Ben öğrettim kurda, kuşa, ite, çakala yalnızlığı,
Bir adım hasret, bir adım özlem benim.
Ne sunarsan sun, kesmez yüreğimi,
Kudurmuştan beterim, yine yalnızlığa giderim.
En asitli gecelerde, koynuna girdim yalnızlığın,
Acının, hasretin, ırzına geçen de benim.
Tasalanma, kaygı duyma, bana bir şey olmaz,
Ben yalnızım, Tanrı bile ben kadar yalnız olamaz.
Hadi şimdi durma git,
Adın, sanın, hiçbir şeyin kalmasın.
Öyle bir git ki ölsen de dönme!
Öyle git ki ölsem de gelme!
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
