HABERSİZCE
Ne zaman karanlık kaplasa göğü,
Kıvıl kıvıl bir sancı kaplar göğsümü,
Parlar gözümün önünde o duru yüzü,
Bir gün çıkıp gelse ansızın habersizce…
Açsam bütün kapıları sonuna kadar,
Akşamlarım, sabahlarım aydınlansa,
Bir güzellik doğsa yüreğimin kıyılarına,
Gel de sevindir sevgilim beni habersizce...
Sağanak yağmur yağsa, ıslansak birlikte,
Ellerim ellerine, saçlarına usulca değse,
Söyle çekilir mi bu hasretlik yıllarca?
Çık gel bir akşamüstü habersizce…
Atıyorum kendimi en yakın sahile,
Dalgalar sessiz, balıklar üzgün hâlime,
Yıllar, aylar sensiz hızlı hızlı geçmekte,
Gel de dinsin yürek yaram habersizce...
Gözlerime çivilendi uzak ufuklar,
Saçlarımda çoğalıyor tel tel yıldızlar,
Yüzümde oluşmadan derin çizgiler,
Gelsen, diyorum kuşluk vakti habersizce...
Sıkıntı, boğuntu, her gün hüzün keder,
Bugün de gözlerimi sardı gri bulutlar
Tut ellerimden bitsin bu uzak hasretler,
Gel ay kaybolmadan bir gün habersizce…
Editör: Suna Türkmen Güngör
