GÜLÜN EY İNSAN
Elbet bir gün biter sayılı nefes
Biter dünya rengi yolun ey insan
Yanında yoldaşın gönlünle nefsin
Ardında kalır hep malın ey insan
Güneş doğmaz gece bitmez ay çıkmaz
Sonsuzluk yoluna çıkanlar dönmez
Ahirde atiye sözler silinmez
Ar olsun sözlerin dilin ey insan
Bir virane göğü yıldızsız aysız
Mazlum derdi çile eder sayısız
Görüver düşkünü kalmaz duâsız
Huzur bulur gönlün solun ey insan
Olmasın gönlünde hasta bir kibir
Menzile varınca zengin fakir bir
Açılır mizanda defter-i kebir
Pişmanlık faydasız bilin ey insan
Sevgidir ömrünü anlamlı kılan
Gözlerde ışıltı gönülde sılan
Aşksız gönüllerde çöller susuz har
Gönlünde kor olsun gülün ey insan
Editör: Hamiyet Su Kopartan
