EYLÜLE VEDA EDERKEN
Bil ki unutmayacağım yaşattığın hüzünü
Eylüle veda derken yaprakların hüznünü
Belki de son vedaydı görseydim ay yüzünü
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Neler yaşattın bana yüreğime sorsaydın
Güzellikler sunsaydın anılarda kalsaydın
Ölüm Allah’ın emri hasretim olmasaydın
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Hazan mevsimiydi aşkına saygı duydum
Unuttun mu sen beni söyle ben o muydum
Yapraklar da üzgündü seni onlara sordum
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Yüreğimi dağladım ben senin yüreğin nerde
Güz ayında düşürdün ya beni sevgili derde
Bilmiyormuş gibi yapma Allah aşkına bir de
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Kış ayları yaklaştı ortalık bak sis boran
Çıkmıyorsun aklımdan niye sevgili bir an
İki yürek taşıdım ben bir bedende iki can
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Hayıflandım düşündüm acep nerede diye
Oysa emanettin bana kalbimdeki sevgiye
Benim armağanımdı benden sana hediye
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Baygın baygın bakışın neydi söyle ki bana
Mest ettin kalbimi döndürdün Mecnun’a
Ayrılıklar uzak olsun bizden allah aşkına
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Merak etme aşkımın ifadesi alındı
Attı voltasını bana, nazlı nazlı salındı
Sanki bir ay haresi sanki Ezo Gelin'di
Unutamazdım asla bu ayrılık günümü
Bana elveda derken görmedin mi hâlimi
Niye böyle yaptın ey gönlümün kadını
Dizlerim dermansız koymadın mecalimi
Unutamazdım asla bu son veda günümü
Yazdı üzgün kalemim son eylül sabahında
Güzel sözler sarfettim beddua yok ahımda
Gündüz hayalimde kaldın geceleri rüyamda
Unutamazdım asla bu son veda günümü
***
Editör: Nevin Bahtışen
