Eylüldü Bakışın / İsmet Bozkurt

EYLÜLDÜ BAKIŞIN

Ey yüreğimin zaman ayarı. 
Sensiz, dakikalarım saatlere döndü. 
Saatler, günlerin zaman aşımı oldu. 
Yine gün battı,
Karanlık çöktü huzura,
Gönül ahuzarda, gel.

Yüreğimin hüznüne bir müjde getir. 
Gecenin ayazında, üzerime jale dökülsün saçlarının ucundan.
Durma afakta, 
Ay geceden kaybolmadan, düş karanlığa boğulan odama. 
Gecelerimi gözlerinin ışığına adadım.  
Senden başka ecel dilemedim, gel.

Yâr kokulu yataklar, yaralar uykularımı. 
Soğuk duvarların sesi, titretir üşüyen yüreğimi. 
Nerde o sevgilinin belal içinde bırakan sıcak teni?
Hangi şafakların muhabbet güneşine doğmadık?
Hangi yıldızları gündüzün ışıklı örtüsüne perdelemedik?
Yetmez mi ödediğimiz bedel, bir nefes sigara dumanına?
Eylül bakışlı, bahar yüzlü sevgili;
Kalksın bu hasretin ağırlığı yüreğimizden.
Gel...

Editör: Suna Türkmen Güngör