ESKİYİ ÖZLEDİM
N’eyleyim gardaşım tahtı sarayı
İnsanlık açmış insandan arayı
Bir sızı sardı sol yanda şurayı
İnsanlık ölmüş eskiyi özledim
Üst üste diktik on beş yirmi katı
Ney idi yan komşum bilmem ki adı
Arabası son model denizde yatı
İnsanlık ölmüş eskiyi özledim
Şehrin nüfusu on binleri geçiyor
Devasa baraj suyu yetmez içiyor
Kalabalık çok insan yalnız göçüyor
İnsanlık ölmüş eskiyi özledim
Kalabalıkta yalnızlık zormuş meğer
Kalmadı dostlara saygı ve değer
Komşusu ölse kokusundan duyar
İnsanlık ölmüş eskiyi özledim
Mutlu olurum sandım köye gidince
Yıkıldı hayalim dosta minnet edince
Her şey değişmiş Kul Şahin bil önce
İnsanlık ölmüş eskiyi özledim
***
Editör: Pınar Akyüz Atmaca
