DOLDUM BUGÜN
Doldum bugün, ne varsa hani..
Kararıp sağanak dökecek bulutlar gibi..
Öyle yılgın ki yüreğim..
Bin vurgun yemişim sanki..
Ülkemin kaderi bemim kaderim.
Düşünür dururum..
Bu zengin toprağın..
Neden çoktur fakiri..
Aklım erer bilirim de..
Taş ağır mı ağır..
Kalkmaz ki tez beri..
Gerekir güç birliği..
Çıksam derim dağların sırtına..
Solusam özgür havayı..
Dağlarım morarmış, küsmüş gibi..
Bir hüzünlü çağlar Irmaklarım..
Terketmiş çocuklar sokakları..
Nerde kırlarımın koyun, keçi sürüleri..
Susmuş çobanların mutlu kaval sesleri..
Yaylalar sessiz, ovalar sahipsiz gibi..
Yollar çıkmazda..
Gençlerim şehit olur, düşer toprağa..
Ormanda fidanlar yanar devrilir bir yana..
Herkes sağır olmuş..
Milletin gözleri kapalı..
Duyan, gören yok gibi..
Ülkeme bir haller olmuş.,
Üstünde ölü toprağı..
Tutulmuş güneşi..
Sabahı beklemez olmuş..
En yakın tarih akıllardan silinmiş..
Verilen sözler unutulmuş..
Kimse görmüyor..
Dağ başını duman almış..
Yürüyen basmış, geçmiş..
Benim ülkem geri kalmış.,
Anayurdu dört baştan örümcekler sarmış..
Hani biz karanlığın üstüne güneş gibi doğardık..
Hani biz kötülüğü, yobazlığı boğardık..
Hani biz imtiyazsız, sınıfsız kaynaşmış bir kitleydik..
Bölük bölük savrulduk bu ülkenin üstüne..
Ne oldu Türk’ün kale gibi göğsüne.
Doldum bugün ne varsa..
Gelmeyin üstüme..
Dolmuş bulutlar ne varsa..
Döksün yağmurlarını..
Güneş açsın ülkeme..
