DOĞACAKTIR ELBET
Karanlık geceler, gebeydi aydınlık sabahlara.
Doğacaktır güneş elbette, mutlu yarınlara.
Bülbül konup ötemedi, özlemle yandığı güllere.
Korkusu, gülün dikeni değil, incinmesi belki de.
Sanma gönül ne aş derdinde ne de aşk.
Olsun bu beden Yaradan’a yaraşır bir uşak.
Sarsın yüreğini, onun ateşiyle kuşatarak,
Her an kül olsun, Hakk’ın aşkıyla yanarak.
Dert belli, derman belli, ol merhem ya Rab!
Olmak ister aciz yüreğim on bin Mus’ab.
Mahşere kalmadan burda kesilsin hesap,
Imanla göçenleri, cennette bekler Habib
Doğacaktır güneş elbette, karanlığa inat.
Çiçekler bahçelerde, sürüyorlar saltanat.
Bütün analar yavrularına olmuş kol-kanat,
Rabbim! bizleri sana layık kurallar gibi yaşat!
