REFERANS
Çok oldu şaşırtmayı unutalı beni...
Söğüt,
Kurmaca bir olta sallıyor yanmakta olan göle.
Sandalcı,
Balıksız ağa kızılkanat atıyor gayretle.
Göl kenarında,
Piposunu vaftiz eder gibi içen bir zengin;
Yürüyüşe çıkmış tasmalı köpeğiyle,
Apaçık kolaj peşinde.
Seninse
Boş akvaryumu şımartıyor gülüşlerin.
Çok oldu şaşırtmayı unutalı beni,
Esrarengiz birileri.
Bir külçe haşinlik tutuyorsun hep ellerinde;
Bir tutam da yer elması, zehirli.
Fırsat kollamaktasın sabırsızca;
Vurmak için, içim içim içime.
Telafisiz bir gel ve git vakti;
Abluka altında hevesler,
Ciklet çiğniyor hin gülüşüyle akbaba.
Çıngırak sesinden tanımakta hünerliyim oysa ben,
Yerli yersiz ölmeleri.
Referansı benim iri kıyım aşkın,
Söyletme ikide bir.
Olmasın bu kez gece,
O dipsiz eleğinde.
Nedendir hep nedendir,
Yitik inancın birikmiş tortusu sözlerinde?
Hepten besbeter olmuş ellerin...
Benimse
Ellerim alevinle cızırdıyor;
Gül çiziyor ağzının kenarlarına ellerim,
Görmezden gelip ustaca.
Atfetmelerin sönmese yakacaksın evreni.
Şimdi ben,
Müsaadeni istiyorum usulca;
Kokumu sevecek çekirgeler toplayıp önce,
Jaketatayımı giymeliyim harcanacağım tören için.
Boyun bağım sıkıyor hayallerimi,
Kambur bir vale çekiyor gayelerimi otoparka.
Ben yine;
Isırgan serpedurdukça sen,
Gül çiziyorum habire,
Gülüşünün sızması muhtemel yere.
Uyuşuk umutlarla koşmak zor,
Zorsa da koşuyorum düş düş gülüşüne.
***
Editör: Nevin Bahtışen
