ÇOCUKLUĞUM
Ne tasa ne gam, çimenlerdeydim yalınayak,
Evimdi dağlar, pamuk şekerimdi bulutlar.
Ne güneş ne pus, gölgelendiğim ulu kavak,
Arkadaşımdı kuşlar, sırdaşımdı rüzgarlar.
Kaldı yılların geçitlerinde çocukluğum.
Boyardım meyvelerin rengiyle düşlerimi,
Dişlerimde böğürtlenler, tenimde iğdeler.
Koparırdım mahmur güneşten gülüşlerimi,
Yüzümde güller, gözlerimde alaca süsler.
Kaldı tepelerin arkasında çocukluğum.
Bitmeyen masaldı hayat, saftı umutlarım,
Gördüm Anka kanadından cücelerle, devler.
Gitmeyen hayaldi tabiat, Kaf’tı dağlarım,
Sürdüm atımı, her yanımda periler, cinler.
Kaldı ölümsüzlük çağlarında çocukluğum.
Editör: Nevin Bahtışen
