CENNET ÇİÇEĞİM
Eksilirim çoğalmam olmadığın ömrümde
Ben seninle bütünüm sensiz yarım sevdiğim
Nöbet tutar yüreğim ölmediğin gönlümde
Ben seninle ateşim sensiz korum sevdiğim
Ellerimi bulamam tutmayınca ellerin
Hayli uzak kalıyor gurbet elde yolların
Buza döner üşürüm sarmayınca kolların
Ben seninle kolayım sensiz zorum sevdiğim
Gözlerimin ferini ağlayarak söndürdüm
Günlerimi geceye karanlığa döndürdüm
Yüreğime adını mühürleyip gömdürdüm
Ben seninle görenim sensiz körüm sevdiğim
Bağrımdaki hıçkırık gözyaşımla boğulur
Ruhum durmaz tenimde aşka düşer kor olur
Gücüm kuvvetim bitti çöker dizim yığılır
Ben seninle şerbetli sensiz çorum sevdiğim
Kaderime yazılan hasretinde yüzerim
Methiyeler şiirler mektupları yazarım
Kaybederim kendimi sarhoş olup sızarım
Ben seninle bağ bahçe sensiz kırım sevdiğim
Züleyha'nın aşkıyla Yusuf'umu beklerim
Hayal kurup vuslata yücelerde saklarım
Cennet çiçeğim diye incitmeden koklarım
Ben seninle yağmurum sensiz karım sevdiğim
***
Editör: Nevin Bahtışen
