BİR UMUT İŞTE
Bu mevsim bana çok uzak,
İçimdeki mevsim çok başka.
Her yan kar tipi olsa da,
Sırtımda taşıdığım kalbim,
Ve kar...
Evet kar ne adam boyu,
Ne de dam.
Almış sürüyor tipi başını,
Kapattıkça kapatıyor,
İnsanı insanın yolunu.
Bir çığlık değil,
Bir çığ dağ gibi,
Dört bir yanı çevirdikçe çeviren,
Bakışlarımız birbirine uzak.
Bakışlarımız birbirinden ayrı.
Ben suskun
Aynı zamanda küskün.
Üşümekten çok uzağım.
Bu mevsim bana çok uzak,
İçimdeki mevsim çok başka.
Kar tipi yüzüme vururken,
Her şey çok başka.
Ve bana uzak.
Sürüden ayrı,
Sürüden kopuk.
Sırtımda kalbim.
Yaşamakla,
Yetişmek arasında.
Tipi ayaz kesiyor,
Keskin bıçak gibi.
Savururken kar tozlarını,
Buz tutmuş ayrılıklarla beraber.
Başımı yerlere düşürmeden,
Bir umut işte
Varacağız elbet.
Donuk yıllardan sonra,
Sıcak düşlerimize
Yılmadan.
***
Editör: Bilgi Şakar
