Bir sen düştü gönlüme,
Yine seni sensiz yaşadım.
Adını anmadım belki
Ama her susuşumda
Yalnızca sen vardın…
Kalbim, telaffuz edilemeyen,
Yarım bırakılmış bir cümle gibi.
Hep seni bekledi noktasında.
Ne zaman gülsem,
İçimde bir şey ağladı
Sen gelmedin diye…
Ben seni nefes kadar yakınken bile,
İnan daha çok özledim,
Hiç dokunamadığım bir kader gibi.
Gözlerin uzaktı, ellerin zamansız,
Ben ise hep aynı yerde,
Sana geç kalan bir yürektim…
Bir sen düştü gönlüme,
Her düştüğün yerin derindi.
Kaldırmaya gücüm yetmedi,
Ama alıştım artık ağırlığına.
Çünkü bazı sevdalar
Hiç taşınmaz, içten içe yaşanır.
Ve ben…
Yine seni
Senden yoksun, sensiz yaşadım…
***
Editör: Bilgi Şakar
