BİR KİTAP: SINIRLAR / JOHN TOWNSEND - HENRY CLOUD
*Sınırlar duvar değildir.Aynı toplum içinde insanlarla birlikte olmamız gerekir.Ancak her toplulukta,bütün üyelerin kendi alanları ve mülkleri vardır.Önemli olan şey,sınırların geçişe izin verecek kadar saydam,ancak tehlikeleri uzak tutacak kadar sağlam olmasıdır.
*Sınırları belirleyen en temel kelime "hayır"dır.
Başkalarının,onlardan ayrı olarak var olduğunuzu ve kontrolün sizde olduğunu öğrenmelerini sağlar.Kutsal kitaplar sevdiğimiz insanlarla yüzleşerek,onlara "Hayır,bu davranış doğru değil.Buna dâhil olmayacağım,"dememizi söyler.
Aynı zamanda "isteksizce veya baskı altındayken"başkalarına yardım etmememiz gerekmektedir.
Sınırları zayıf olan insanlar kontrol edilmeye,baskıya,taleplere ve bazen de başkalarının gerçek ihtiyaçlarına hayır demekte güçlük çekerler.Birisine hayır derlerse,o kişiyle olan ilişkilerini tehlikeye atacaklarını düşünür ve bu yüzden isteneni yaparlar,bir yandan da içten içe öfkelenirler.
*Çocuklar,böylesine kötü bir dünyada kendilerini güvende hissetmek için şunları söyleyebilmelidirler:
-"Hayır"
-"Sana katılmıyorum."
-"Olmaz."
-"Yapmayacağım."
-"Bana bu şekilde dokunmandan hoşlanmıyorum."
-"Kes şunu."
-"Canımı acıtıyor."
-"Bu yanlış."
-Bu kötü."
*İstismar edildiğiniz bir ilişki yaşıyorsanız,koşulların gerçekten güvenli olduğuna ve değişim sinyalleri gördüğünüze emin olana kadar beklemelisiniz.
Çok sayıda insan,affedici olabilmek adına insanlara güvenmek için erken davranıyor.Sizi istismar eden veya bağımlılığı olan bir kimsenin değiştiğinden emin olmadan önce o kimseye duygusal olarak açılmak akılsızca bir davranıştır.Affedin,ancak kalıcı bir değişiklik görene kadar kalbinizi koruyun..!
*Başkalarının sınırlarına saygı göstermemiz gerekir.
Kendi sınırlarımıza saygı talep edebilmek için biz de başkalarının sınırlarını sevmeliyiz.Onların bizim sınırlarımıza karşı nasıl davranmalarını istiyorsak, bizim de onların sınırlarına o şekilde davranmamız gerekir.
Eğer bize hayır diyen kişileri sever ve onlara saygı gösterirsek onlar da bizim "hayır"larımızı sevecek ve onlara saygı göstereceklerdir. Bağımsızlık,bağımsızlık getirir.
İnsanlara kendi seçimlerini yapmaları için özgürlük tanımalıyız.
Başkalarının özgürlüğünü kabullendiğimizde,bize karşı sınırlar belirledikleri zaman onlara öfkelenmeyiz,kendimizi suçlu hissetmeyiz veya sevgimizi onlardan esirgemeyiz.
*Hiç kimse yeri doldurulamaz değildir.Belirli bir kişiyle yaşanan bir çatışma bizi umutsuzluğa sürükleyebilir,ama bunun nedeni o kişiyi çok yüksek bir yere koymamız olabilir.
Bir başkasını asla dünyadaki tüm iyiliklerin kaynağı olarak görmemeliyiz!Bu bizim hem ruhsal ve duygusal özgürlüğümüzü incitir hem de gelişimimizi engeller.
*Birisini olduğu gibi kabul etmek,onun öyle olma seçimine saygı duymak ve sonra da uygun sonuçlarla yüzleşmesini sağlamak, çok daha iyi bir yoldur ve karşımızdaki kişinin davranışlarını değiştirmesini sağlayabilir.Bunu yaptığımızda,sahip olduğumuz gücü kullanır ve hiç kimsede bulunmayan bir gücü harcamaya çalışmamış oluruz.
