MİNİK ISIRIKLI İNCİR / KEMAL ŞÜKRÜ SEVİNDİK
Bugün sizlere Kemal Şükrü Sevindik kaleminden çıkan “Minik Isırıklı İncir” kitabından bahsedeceğim. Kitap öyle güzeldi ki konusu adeta hayata yönelik ders niteliğindeydi diyebilirim; o yüzden bu roman bana bir insanın çocukluktan yetişkinliğe, öğretmenlikten yazarlığa uzanan yolculuğunun aslında ne kadar sancılı, ama bir o kadar da anlamlı olabileceğini gösterdi.
Romanın merkezinde Ali Rıza var: Babasını küçük yaşta kaybetmiş, annesi Nergis Kadın tarafından büyük özveriyle okutulmuş, yazmaya tutkuyla sarılan bir genç… Onu fark eden Muttalip Öğretmen, kalemine ilk destek veren kişi oluyor. Ali Rıza’nın öğretmenliği, yazarlığı, idealizmi derken yaşadığı zorluklar ve “komünist” damgasıyla sürgüne gönderilişi, aslında toplumun “farklı olana” bakışını çarpıcı bir şekilde yansıtıyor.
Ama en güzeli şu: Ali Rıza hiçbir zaman kaleminden, yani özünden vazgeçmiyor. Tam da bu yüzden bana “direnişin en saf hali bazen sadece yazmaktır.” dedirtti.
Kitapta kadın figürler çok güçlü. Nergis Kadın sadece bir anne değil, aynı zamanda oğlunun varoluşunu yoğuran bir usta gibi... Yazar kadınların varoluş üzerindeki etkisini öyle zarif ve güçlü bir şekilde işlemiş ki “Yeryüzündeki güzelliğin doğumu ya bir kadına aittir ya da bir kadının kucağında gerçekleşir.” sözü aklıma kazındı.
Eserin finalini nasıl yorumluyorsunuz? Sizce okuyucuya umut mu yoksa hüzün mü bırakıyor?
ALINTILAR
“Adalet yıkılırsa ferman eşkıyanın olur.”
"Eğer hissedebilseydik şu yeryüzünde sevgiden daha güzel bir koku yoktur."
"Adaletin yaralı düştüğü cephede ahlak ölmüştür."
“Hayat bir yürüyüşten ibaret. Öyle bir yürüyüş ki hiçbir anın hiçbir adımın tekrarı yok. Yol boyunca çıkınımıza bir şeyler toplayarak ve arkada bir iz bırakarak yürüyoruz.”
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Deniz İmre
