ÇÜRÜMENİN KİTABI / EMIL MICHEL CIORAN
Çok tehlikeli, zehir gibi bu kitabın türü nedir diye sorsalar "kişisel intihara girişimi" derdim. Çünkü kitap tokat atmıyor. Hayati bölgelere savurduğu düzenli bıçak darbeleriyle öldürmeden süründürüyor. Karanlık ama korkunç bir aydınlık aynı zamanda. Emil Michel Cioran kitabın yazarı. Bence kitap 2 bölümden oluşuyor. İlk kısım acıyı keşif, ikinci kısım ise acıyı kabulleniş. Kitabı bitirene kadar süren ve hâlâ devam eden sancılarım oldu. Değil morfin sülfat; sancıyan yerimizi sökseler de bu acı geçmez. Bir o kadar da güzel bir eser.
Çürümenin Kitabı adlı kitabı okurken bazen kendimi bir cümlenin içinde buldum bazen de “Bu kadar da karamsar bakmalı mı?” diye düşündüm. Cioran’ın her fikrine katılmadım ama bazı söyledikleri uzun süre aklımda kaldı.
“Aslında her fikir yansızdır ya da öyle olmalıdır.”
Bu cümle bana kendi doğrularımızı düşündürdü. Bazen haklı olduğumuza o kadar inanıyoruz ki karşımızdakini dinlemeyi bırakıyoruz. Okurken sadece başkalarını değil, kendimi de sorguladım.
“Hepsi, mutluluk reçeteleri dağıtır.”
Ne kadar tanıdık… Herkes ne yaparsak iyi hissedeceğimizi biliyor sanki. Oysa bazen insanın öğütten çok, anlaşılmaya ihtiyacı oluyor.
“Hepsi, herkesin adımlarına yön vermek ister.”
Bazen bize uzatılan bir elin fark etmeden bizi başka bir yöne çekebildiğini düşündüm. Üstelik bunu biz de başkalarına yapabiliyoruz.
Benim için kolay ve rahatlatıcı bir okuma olmadı. Bazı yerlerde yoruldum, durup ara vermek istedim. Ama kitabı kapattıktan sonra da cümlelerini düşünmeye devam ettim. Sanırım bende bıraktığı etki en çok bu oldu. Keyifle, kitapla kalın.
***
Editör: Deniz İmre
