AUSCHWITZ KÜTÜPHANECİSİ / ANTONIO GONZÁLEZ İTURBE
Auschwitz'de zaman akmıyor, adeta sürükleniyordu. Dünyanın geri kalanından kesinlikle yavaş geçiyordu zaman. Auschwitz'de geçirilen birkaç gün çömezi kıdemliye dönüştürürdü. Bir genci ihtiyara çevirir, dinç birini de elden ayaktan düşürürdü.
Auschwitz; Nazi Almanyası tarafından II. Dünya Savaşı döneminde kurulmuş en büyük toplama, zorunlu çalışma, sistematik katliam ve imha kampı.
Dita Kraus; 14 yaşında Nazi'ler tarafından esir alınan bir tutsak.
Auschwitz'de çocuklar ve ailelerin bir arada kalmasına izin verilen 31.blok.
Esirler üzerinde acımasız deneyler yapan, gazetelerin bahsettiği şekliyle "kana susamış bir cani": Dr. Joseph Mengele.
Alman asıllı bir Yahudi olan, blok sorumlusu Fredy Hirsch ve diğerleri.
14 yaşındaki Dita, ailesi ile getirildiği Auschwitz esir kampında rutin hale gelen dehşet ve korku ortamına uyum sağlamaya çalışırken çok önemli; önemli olduğu kadarda tehlikeli bir görev üstlenir. Esirlerin gizlice kurduğu okulun "kütüphanecisi" olur. Elbisesinin içine diktirdiği gizli ceplere sakladığı 8 kitabın sorumlusudur. Kampta pek çok şey gibi kitaplarda yasaklıdır.
Küçük yaşından beklenmeyen bir cesaretle kitapları ihtiyacı olan öğretmenlere taşır. Tek silahları o 8 kitaptır. Şiddete, kötülüğe, korkuya boyun eğmemenin; cesaretin ve umudun simgesidir Dita ve koruduğu kitaplar.
Bu ölüm kampında yaşanan akıl almaz vahşeti, insanlık dışı olayları okumak gerçekten zordu. Fakat gerçek bir yaşam öyküsü oluşu, o korkunç ortamda filizlenen aşklar, umudun hep var olması kitabı okunur kılan en önemli unsurlar sanırım.
Kitap boyunca bahsi geçen eserleri yazmazsam olmaz.
Büyülü Dağ / Thomas Mann
Dünyadan Aya / Jules Verne
H.G.Wells kitapları
Şahika / A. J. Cronin
Anne Frank'ın Hatıra Defteri.
Bu değerli eserler yanında Franz Kafka'nın Auschwitz'de hayatını kaybeden kardeşleri yer alıyor kitapta.
“Hedefin daima net olmalıydı; hayatta kalmak.”
“Auschwitz'de kahkaha, ekmekten bile daha nadir bulunurdu. Ve gülmeye çaresizce ihtiyaç duyuyorlardı.”
“Auschwitz masumları öldürmekle kalmıyor, masumiyeti de öldürüyordu.”
“Daha iyi yalan söylemeyi beceremiyorsan daima doğruyu söyle.”
“Aşık olmanın grip olmaya bu kadar benzeyeceği hiç aklına gelmezdi.”
“Peynirin tadı neye benziyordu? Çıkaramıyorum. İhtişama benziyordu.”
“Romanlar, hayatın eksiklerini kapatır.”
“Nefret de aşka çok benziyordu, kime yönelteceğini bilmiyordun.”
“Hakikat, savaşın ilk kurbanıydı.”
“Aşk ile delilik bazı noktalarda kusursuz kesişiyordu.”
“Kitaplara iyi bakın, onlar da size iyi bakacaklar.”
“Ailesi yoktu, evi yoktu, kim olduğunu gösteren kimlik belgesi bile yoktu. Dönecek bir yer kalmış mıydı?”
“Mutluluğun hiçbir şeyin üstesinden gelemeyeceğini, her daim yenilmeye mahkum, fazlasıyla kırılgan bir şey olduğunu bilemeyecek kadar gençti henüz.”
“8 Mart 1944 gecesi BIIb aile kampından 3792 tutsak gazla boğulduktan sonra Auschwitz-Birkenau'nun III numaralı krematoryumunda yakıldı.”
***
Editör: Deniz İmre
