BENİM KÖTÜ KADERİM
Bitmedi şu gönlümün hayat ile kavgası.
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
Sürer gider ölümün, yaşam ile davası.
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
Umudumu bağladım sabah doğan güneşe,
Bulut geçti önüne, bırakmadı ki neşe.
Felek körükle koşar, sönüp giden ateşe.
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
Sanki benimle büyür, sırtımdaki yüklerim,
Belki bir gün son bulur, biter diye beklerim,
Ağrı Dağı gibidir saçımdaki aklarım,
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
Hayat dediğimiz şey, üç beş günlük bir perde,
Nerde çocukluğumuz, sevdiklerimiz nerde?
Kötü şansım izliyor, adım adım her yerde.
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
Bilmiyorum feleğin benim ile derdi ne,
Senelerdir hasretim toprağıma, yurduma,
Gidem dedim her şeyi bırakıp da ardıma,
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
Bilmem ki şu talihim güler mi benden yana?
Bir gün yolum düşer mi adalet denen hana?
İstedim huzur versin Rabb'im bu garip cana,
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
Şükran'ım, çözemedim ömrün bilmecesini.
Sayıklayıp durdum hep gönlümün hecesini,
İstemiyorum artık ne gün ne gecesini,
Bırakmadı yakamı, benim kötü kaderim.
***
Editör: Bilgi Şakar
