BELLİ BELLİ
Çoğu senin olsun bana azını
Yüreğimde yanan meşe közünü
Söylemişse kader en son sözünü
Yazılmış fermanım bil belli belli
Karlı dağdan yüce dağa savrulur
Gider bir marala niye vurulur
Hiç uğruna gönül yanar kavrulur
Yürek yanmış kalan kül belli belli
Dünya mülkü sana bir emanettir
Yak ocağı yak da biraz sen tüttür
Ecelin kararı değişmez nettir
İnsana yakışan yol belli belli
Su bile içilmez cimri gölünden
Yolma gülistanın gonca gülünden
Eğri bir söz çıkmaz onun dilinden
Yolu doğru olan kul belli belli
Haram helal demez içine dalar
Çalar çırpar kasa parayla dolar
Zenginlik güzel kız gönlünü çalar
Nefsane davranış zül belli belli
Salınır gelir de sanki bir huri
Mevla kime yazmış bu kimin yâri
Beni serinleten ezelden beri
Yar saçından esen yel belli belli
Gözyaşımdır damla damla damlayan
Sular gibi akıp akıp çağlayan
Koçak seni zincir ile bağlayan
Nazlı yârde mahir dil belli belli
Editör: Suna Türkmen Güngör
