BELKİ
Yenilgilerden doğdu
Dudaklarımın çatlamış
Kanayan buseleri al al
Çırpındıkça sardıya
Bir zülüm çemberi
Dokunamadım ki gülüm
Gül goncalarına
Kollarımız hiç ulaşamadı
Zühre’ye
Öyle girdaplarda boğulduk
Dalga dalga vurulduk
Okyanus mavisi düşlerde
Kurumuş cılız yüreğimizi
Doyuramadık ki zemzemle
Küstün sende ulaşamadığıma
Oysa ne bayraklar dikmiştim
Mendirekten görünsün diye
Zühre’ye
Kuşatılmışlığımın prangalarında
Susuzluğumun vahasına
Bir de sana olan hasretime
Mutluluk denen hayat ışığına
Kaçırdığım son tren gibi
Esir kalmışım ya istasyonlarda
Mezesiz içmişim olamamışım
Yığılıp bir köşede şarhoş
Zühre’ye
Senin gözlerin kaç kere yeşildi
Adın zaten hep emel değil miydi
Pusatsız yakalandım emellere
Vuruldum hep ıssız zamanın
Vakitsiz düşlerinde yeşil yeşil
Zümrüt gözyaşlarını göremedim
Vuslatın kavuşulmayan aşkın
Ulaşılmaz olduğu
Zühre’ye
