BAŞ BELASI
Seven canına, can olan cananı;
El üstünde tutsun dedim, tutmadı.
Aşkın damarında dolaşan kanını;
Al kanına katsın dedim, katmadı.
Yılları eriten harın çoğunda,
Zamanın yandığı hasret çağında,
Vaktin küllendiği aşk ocağında,
Kor ateşe atsın dedim, atmadı.
Şu canımı berdel verdim aşkına.
Kurulsun istedim, sevda köşküne.
Bahtı kapalı bu garip düşküne,
İki çift laf etsin dedim, etmedi.
Bir selam, bir haber veya beddua,
Yollasın diye el açtım, Allah'a,
Aklın ermedigi türlü izaha,
Bu abdalı itsin dedim, itmedi.
Derdim üstüne tuz biber döken,
Apansız şekilde sırtıma çöken,
Ahı bir mıh gibi beynime çakan,
Bunca cefa bitsin dedim, bitmedi.
Umursamaz aşkın elinden tutsun.
Bir akça söz İle beni uyutsun.
Yalan dolan ile adım unutsun.
Veda edip gitsin dedim, gitmedi.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
