AŞKINDAN BİR ZERRE VER YETER
Bir tek sende güldü ömrüm yâr;
Aşkından bir zerre ver yeter.
Sen varsan dünyada hayat var.
Aşkından bir zerre ver yeter.
Karanlık bastı gönül gece,
Bir umut ararım her gece.
Sensiz bu can bana hep gece,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Kader yazmış seni alnıma,
Ateş düşmüş yanık bağrıma.
Sar beni, günahı boynuma;
Aşkından bir zerre ver yeter.
Tek yol sensin, tek menzil sensin,
Çaresizliğe çare sensin,
Kalbe hem dert hem derman sensin,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Bir hicran yangını sarmış ten,
Küllerin savrulur eşikten.
Sensizlik zindandır, ey Ayşen!
Aşkından bir zerre ver yeter.
Yüküm ağır, dizim titrerken
Bir el uzat, yere düşerken.
Gözümde yaş sele dönerken
Aşkından bir zerre ver yeter.
Sevgi bağları ne yücedir,
Başımda bir bulut can verir.
Nazar eyle, hâlim nicedir,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Yolun sonu sensin ya Rabb'i;
Kulun Halilî, sana tabi.
Kurtar nefsinden bu garibi,
Aşkından bir zerre ver yeter.
Aşk bazen yâr, bazen Rabb’dir,
İkisi de aynı yerden sınar.
Gönül kapısını çalan değil, bekleten açar;
Sevda, alın yazısına düşen sessiz bir sevdadır.
***
Editör: Nevin Bahtışen
