ARDIMDAN SEYREDİP GÜLEN UTANSIN
Yürüdüğüm yollar sana çıkarken
Senli uykuları bölen utansın.
Üzerime sevda lavı akarken
Ardımdan seyredip, gülen utansın.
Çeksem de çileler, eğmedim başım.
Helal kazanırım ekmeğim, aşım.
Gökte kuşlar oldu yol arkadaşım.
Doğruya sözüm yok, yalan utansın.
Hazan değil, bahar idi bağlarım.
Orman gülü sarılıydı dağlarım.
Kor ateşte yüreğimi dağlarım.
Sevda çiçeğimi çalan utansın.
Kuş konmazdı, bülbül vardı gülümde,
Türlü çiçek açar idi dalımda,
Şen türküler söylenirken dilimde,
Yaş diye gözüme dolan utansın.
Rabatlı, kulunu aşka düşürüp,
Bahar diye karlı dağlar aşırıp,
Gönül ırmağından seller taşırıp,
Mecnun diye çöle salan utansın.
***
Editör: Bilgi Şakar
