ALIŞAMAZSIN
Alışırsın diyorlar ya
Nasıl alışır ki insan kör karanlığa?
Ruhunun tenden uçup gitmesine nasıl alışır?
Hangi çiçek kokar ki nefesin sende değilken?
Hangi şarkı daha çok yaralar?
Hangi şiir daha çok ağlatır ki insan artık içine akarken?
Alışmaz insan canımın içi.
Alışamaz...
İlmek ilmek sökülürken canı canından,
Her gün doğumunda yüzüne düşen ışığından mahrum kalmaya alışamaz insan.
Gün be gün erimeye alışırsın,
Nefes nefes ölmeye alışırsın,
Yudum yudum kurumaya alışırsın,
Hasretini içerken
Gözlerin, açık gitmeye alışırsın sadece.
Zamanın insafına terkedilmiş bir harabedir artık yüreğin.
Köklerine kıran düşmüş bir ağaçtır artık bedenin.
Hangi su, hangi güneş, hangi toprak yeşertir seni?
Hangi rüzgâr dallarından yeşil yeşil türküler söyler?
Alışmak kocaman bir yalan canımın içi.
Alışamazsın.
Gün doğar, gece döner.
Söner gökyüzüne asılmış yıldızların fenerleri.
Maviler kül rengi bir ölüm sürer her adımında,
Her adımında daha çok ağırlaşır, sırtında taşıdığın bedenin.
Ne bir selam ne bir haber,
Söndüremez hiçbir yağmur içindeki o cehennem ateşini.
Yüzünde sahte bir gülümseme o son nefesini beklersin.
Alışmak kocaman bir yalan canımın içi.
Alışamazsın...
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Bilgi Şakar
