ALBENİ
Gidiyorsan çekip git, bırakma bende seni,
Geliyorsan da tam gel, ısıt bu soğuk teni.
Hasretin bir başkadır, vuslatın ise başka,
Mıknatıs gibi çeker sendeki o albeni.
Anılarda kalsa da mazinin izi hâlâ,
Kalbime işlediğin gibi durur deseni.
Gözlerimin ferisin, gönlümün tek mekânı,
Sol yanımda dönüyor yalnız aşkın ekseni.
Çöllere düşse yolum, serabına kanarım,
Lakin kim durdurur ki yel misali eseni.
Gözyaşım sel olup da akıp çağlasa bile
Acımadan tüketirsin bu sabır keseni.
Unutmak mümkün müdür, ömürde her anını,
Kayıp zaman içinde ararım saliseni.
Kaderin sahnesinde kurulmuş bu oyunun,
Hiç de değişmiyor ki hazindir mizanseni.
Özlemin sanki zehir sararken dört yanımı,
Dön de gel bitir artık içimde vesveseni.
***
Editör: Seher Uslu
