AHMET ERHAN
8 Şubat 1958 tarihinde doğan Ahmet Erhan şair, yazar ve futbolcudur. Ankara Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. Uzun yıllar Türkçe öğretmenliği yaptı.
Fatih Terim’in takım arkadaşı olarak Adana Demirspor’da profesyonel olarak futbol oynadı. Ağır bir sakatlık geçirince futbolu bıraktı.
Ahmet Erhan, 1980 yılı öncesi ve sonrası gençliğinin yaşadığı acılı ve sıkıntılı günlerini kendine özgü bir dille, yalın bir biçimde şiirlerine işledi.
Öykü ve deneme yazıları da vardır.
Behçet Necatigil, Melih Cevdet Anday ve Behçet Aysan Şiir Ödülleri aldı.
Alacakaranlıktaki Ülke, Kuş Kanadı Kalem Olsa, Sevda Şiirleri/Zeytin Ağacı, Bugün de Ölmedim Anne, Sahibinden Satılık, başlıca yapıtlarıdır.
Yakalandığı amansız bir hastalıktan kurtulamayarak, 4 Ağustos 2013 tarihinde vefat eden Ahmet Erhan’ı, aramızdan ayrılışının 12. yılında rahmetle ve saygıyla anıyoruz.
KUŞAĞIM ACILI KUŞAĞIM
Kuşağım, acılı kuşağım
Acılarla sevinçleri böyle yoğun yaşamak
Kimselere nasip olmadı.
Bize düştü tarih ırmağının önünü açmak
Gülsün diye geleceğin çocukları.
Kuşağım, acılı kuşağım
Biz sınadık üstümüzde yiğitliğin ve tedirginliğin
Bütün urbalarını.
Ağlıyorum şimdi bir tabutun önünde
Biraz sonra eve gidip bir şiir yazacağım
Yaşamın güzelliği üstüne.
Can çekişirkenki çığlıkları bir insanın
Karışıyor, yeni doğmuş bir bebeğin
İlk çıkardığı o sese.
Kuşağım, acılı kuşağım
Yolumuz aynı anda düşüyor
Mezarlıklara ve doğum evlerine.
Masanın üstünde kuruyor ekmek
Duvara asılı saz öylece kaldı.
Bir şiir çıktı cesedin cebinden
Oysa hiç bilmezdik şiir yazdığını.
Bu resim mi? Memleketinde bıraktığı o kızın resmi
Arasıra söz ederdi bana ondan
Azıcık şarap filan içince;
Sonra uzun uzun susardı.
Ölüsünü polisler aldı.
Bu çiçeği onun için aldım, koymak için mezarına
Bulabilirsem gömüldüğü yeri.
Üç beş kitabı var burada, bir takım da elbisesi,
Sonra bir de bu sazı var.
Ve üstünde dişlerinin izi duran kuru ekmek.
Bugünkü gazetelerde bir de resmi var
(Gülümsemiş o resimde, niye gülümsediyse
Başka bir resmi de yoktu verecek)
Ve resmin altında bir yazı:
“Anısı biz var oldukça sürecek!”
Kuşağım, acılı kuşağım
Bize düştü bütün ölümlere göğüs germek!
ŞAİR OLMAK ZARAR ÖMÜRE
Şiirler yazdım, türküler söyledim
En çok birilerini sevdim, en çok
Aynalara sürdüm yüzümü olur olmaz yerde
Dişimi çiçeklerle biledim
Yorgunum diyorsam da inanma, değilim
Yaşarım daha yıllar yıllar
Ellerim hep böyle yaramın üstünde
Acının tarihini düşerim
Işık karanlıktır nice
Ayırabilirsen ayır elin erdiğince
Ben bildiğimi söylerim
Şair olmak zarar ömüre...
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Seher Uslu
