AH YÜREĞİM
Ah yüreğim
Ne çok zorladım seni
Kimseye benzeme diye
Hayatın seni ne denli yorduğunu
Yoluna devam etmek için
Ne cenderelerden geçtiğini
Nelere maruz kaldığını bile bile
Yarış atı gibi zorladım seni
Dizinde dermanın tükendiğinde
Derman diledin gücün sahibinden
Zorlukları yara yara sığındın Yaradana
Dayan yüreğim dayan
Dünya denen bu çarkın
Seni öğütmesine izin verme
Vuslata var daha zaman
Kırgınlığım kendime aslında
O yüzden sana bu kadar yüklenmem
Bilmesin diye kimse kırıldığını
Geceleri dinledim sessiz çığlığını
Hıçkırıkların dizildi boğazına
Ah yüreğim
Hak etmedin sen susturulmayı
Susması gerekenler arsızca bağırırken
Sen yine sessizliğe büründün
Gömüldün derdin derinlerine
Sarsıldın yalpa vurdun ama sarılmadın
Sana uzatılmayan yaban ellere
Ah yüreğim
Kimbilir daha ne kadar yürürüz bu yolu beraberce
Sen tükenirsin yol devam eder
Senin gibi yorgun yüreklere yoldaş olmaya
Ha gayret yüreğim
Yolun yarısını çoktan tamamladın
Belki bir sabah belki bir öğlen vakti
Belki de bir gece yarısı
Kim bilir
Belki bir otobüs koltuğunda
Onca insan çokluğunda
yalnız bir başına
Sessiz sedasız ve vedasız
Ebedi yolun yolcusu olursun
Beden yorgun, yürek yorgun yürüdüğün yol yorgun
Seni taşıyan sal yorgun
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
