Bibliyoterapi (Okuma Yoluyla Terapi ) ve Ayrılık Sancıları Üzerine

Aslında her okur, okuduğu esnada kendi kendinin okurudur. Yazarın eseri okura sunduğu bir görme aygıtına benzer; okurun o kitap olmasa kendinde belki fark edemeyeceği şeyleri görmesini sağlar.
Marcel Proust

Sevgili Dostlarım;

Öykü, roman, anı şiir vb. edebi türdeki eserler, ruhumuza ayna tutarak kendimizi tanımamıza, anlamamıza, anlamlandırmamıza katkıda bulunarak içgörümüzü geliştirmemizi sağlayacak işleve sahiptir. Biz okurlar, edebî eserleri okuyarak oradaki karakterlerin yaşantılarının ve anlatının içine sızarız.
Marcel Proust’un yukarıda yer verdiğim ifadesindeki gibi, onları okurken esasen kendi kendimizi okuruz...

Biz okurlar, edebî metinleri alımlama sürecimizde kendi içimize doğru keşif yolculuğuna çıkarız...

Okuduklarımızı kendimizle ve yaşamımızla ilişkilendirmeye çalışır, karakterlerle veya olaylarla özdeşim kurmaya başlar, bastırdığımız duygularımızı okuduklarımız üzerinden yaşama olanağı bulur, katarsis yaşarız. Bir başka deyişle, duygusal ve düşünsel boşalımla birlikte arınırız. Bunlarla da kalmaz, karakterlerin yaşanmışlıkları üzerinden kendi yaşamımızla kurduğumuz benzerlikleri ve farklılıkları gözden geçirip sorgulama, sorunlarımıza farklı bakış açıları geliştirerek onlara dair çözümler üretme ve onları kendimizle bütünleştirerek içgörümüzü geliştirme, yarım kalmışlıklarımızı tamamlama olanağı yakalarız.

Bütün bu süreçler terapötik işleve sahiptir. Bu yüzdendir ki psikolojik yardım sürecinde buradan hareketle geliştirilen Bibliyoterapi (Okuma Yoluyla Terapi) yönteminden yararlanılmaktadır.

“Ayrılık Sancıları” adlı kitabımda; ayrılık teması ile ilişkili olarak Bibliyoterapi’nin özdeşim kurma ve yansıtma; arınma (katarsis) ile içgörü ve bütünleşme olan üç aşamasının hepsinin veya bazılarının amaçlarını gerçekleştirmeye hizmet edecek nitelikte öyküler yazdım.

Ayrılık Sancıları’nı ister bibliyoterapötik, ister edebî okuma yapma niyetiyle okuyabilirsiniz...

Keyifli okumalar dilerim.