YORGUN KALBİM
Yanlış kaynadı kalbimin kırıkları,
Şimdi kim verebilir;
Gözlerimdeki bu kederin hesabını?
Bastonla yaşıyor yorgun kalbim
Ömrünün baharında solgun kalbim
Kırıla kırıla yitirdi çoşkusunu,
Acılar sayesinde olgun kalbim...
Hep geri getirdi kalbimi çalanlar,
Çünkü büyük geldi herkese....
Kalbim, evvelce yol geçen hanıydı,
Şimdi ıssız bir mezarlık oldu.
Ben gömdüm bütün ölüleri..
Kalbim şimdi uykuya dalmış,
Kırılmış küsmüş bir çocuk.
Başını annemin mezar taşına yaslamış,
Artık ne kalabalığa geliyor, ne gürültüye.
Göğüs kafesimde yaralı bir kuş,
Serçe ürkekliği ile yaklaşıyor insanlara.
Gözlerimde rahatsız etmeyin levhası...
Bastonla kan pompalıyor yorgun kalbim,
Al yuvarlar, ak yuvarlar.
Hassas kalpli insanları,
Zalim dünya hep süründürür, hep yuvarlar.
Kalbimin kırıkları ile çok oynadılar
Bu yüzden hep yanlış kaynadı
Şimdi kim verebilir;
Gözlerimdeki bu kederin hesabını...
