YANGIN YERİ BİR SESSİZLİK
(Ahmet Telli’nin Aziz Anısına)
Dağların rüzgarı çekildi mi sularından,
Yoksa bir mısra mı eksildi ömrün o kırık atlasından?
Hani o beyaz mülteci hüzünler vardı ya!
Şimdi hepsi birer yetim gibi birikti zamanın kapısında.
Ölüm dediğin nedir ki usta!
Sadece bir virgülün duraklamasıdır hayatta.
Sen ki tenhasında gezindin en kalabalık acıların
Ve felsefesini yaptın, o hiç sönmeyen yangınların.
Gittin...
Cebinde yarım kalmış dizelerin ve öksüz kalan kalemin, masan.
Ve sırılsıklam aşkların o dilsiz vedaları.
Şimdi hangi dize örtecek bu çıplak kışın üstünü?
Hangi nehir taşıyacak kalbindeki o asi sevdayı?
Bir dövüşün ortasında bırakılmış gül gibiyiz şimdi
Hem mahzun hem alabildiğine direngen.
Sen fısıldadın ya bize bir kere:
"Hüznün isyanı, umudun yankısıdır" diye...
Toprak seni incitmesin ey büyük yangınların şairi!
Bize bıraktığın o hırçın, o zarif kelimeler,
Yolumuzu aydınlatan birer fener olacak şimdi.
Uyu o çok sevdiğin dağların koynunda,
Şiir bitti ama o büyük yolculuk sürüyor hâlâ!..
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
