UNUTTURAN
"Beni kaybetme." demiştim sana.
Sanki kaybolmak, bir insanın cebinde taşıdığı,
küçük bir ihtimalmiş gibi.
“Kaybolursan bulurum." demiştin gülerek
Ama ben biliyorum, insan bazen en çok
Bulunamayacağı yerde saklar kalbini.
Bulan olur, diyordum içimden.
Çünkü dünya garip bir kalabalık.
Bir gün biri çıkar,
Gözlerimdeki eski cümleleri okur belki.
“Bu kadar suskunluk birine ait olmalı.” der.
Ve adını bilmeden bile beni bulur.
Seven olur…
İnsan yine de sevilir bir yerlerde,
Buna inanıyorum.
Belki bir akşam vakti biri sorar:
“Kalbini kim böyle yarım bırakmış?”
Ben de gülümserim, adını söylemeden.
Ama asıl korkum şu:
Seni bana unutturan biri çıkar mı bir gün?
Ya da beni sana yeniden hatırlatan,
Bir rüzgâr eser mi ansızın?
İşte o zaman anlarsın,
Ben aslında hiç gitmemişim.
***
Editör: Bilgi Şakar
