SENELER
Gurbetin kahrını çekmek kadermiş,
Sıla özlemiyle geçti seneler.
Hayatın yükü de bana kedermiş,
Beni genç yaşımda, seçti seneler.
Belki bir aymazdım, belki nankördüm,
Belki çok gafildim, belki de kördüm.
Nice çilelerle acıyı gördüm,
Yaşadım saymam, bir hiçti seneler.
Dost bildiklerim terk ederek gitti,
Hayalle düşlerim, hüsranla bitti.
Yalnızlık ömrü bir kenara itti,
Bu denli bedeli, biçti seneler.
Ne bahar güldürdü benim yüzümü
Ne güneş ısıttı artık güzümü.
Eğriye çevirdi, doğru düzümü,
Mevsimler boyunca linçti seneler.
İsyanım sükutla büyüdü, sustu,
Vefa arayanın içi kan kustu.
Günleri, ayları dahi kabustu,
Baldıran zehri mi içti seneler?
***
Editör: Serpil Azapoğlu
