SEN GİDERKEN SONBAHARI TANIDIM
Gözlerinle düştü yapraklar yere,
Ey yâr kuşlar gibi kaçışın nere?
Anılar içimde kaldı bir kere,
Sen giderken sonbaharı tanıdım.
Rüzgârda savrulduk yaprak misali,
Gözyaşı döküldü yağmur misali,
Sevmenin var mıdır başka emsali,
Sen giderken sonbaharı tanıdım.
Yalnızlık sokakta gezdiğim andır,
Yüreğim göğsümde yandığım tandır,
Dünya senin mihman olduğun handır,
Sen giderken sonbaharı tanıdım.
Anılar peşimden koşar durmadan,
Gerçekle yüzleştim hayal kurmadan,
Yokluğunu bir kez yüze vurmadan,
Sen giderken sonbaharı tanıdım.
Düşlerim eylülce solgun ve sessiz,
Yüreğimde derin yara benzersiz,
Zaman pençesinde kaybolduk izsiz,
Sen giderken sonbaharı tanıdım.
Özbekoğlu sevdan yüzünden zorda,
Yüreği eriyor yanan bir korda,
Kısa ya da uzun ömürlük turda,
Sen giderken sonbaharı tanıdım.
***
Editör: Seher Uslu
