ÖZLER TÜKENDİ
Altı Şubat sabah şafaktan önce,
Kelamı yazdıkça sözler tükendi!
Tüm kâinat bedbaht afaktan önce,
Kelamı yazdıkça sözler tükendi!
Kalemi kazdıkça özler tükendi!
Can evim savruldu vurduğu zaman,
Ciğerim kavruldu durduğu zaman!
Yüreğim yoruldu sorduğu zaman,
Kelamı yazdıkça sözler tükendi!
Kalemi kazdıkça özler tükendi!
Beterin vermeye yaylar kırılmış,
Sağ olan görmeye saylar kırılmış!
Kuzeyden güneye faylar kırılmış,
Kelamı yazdıkça sözler tükendi!
Kalemi kazdıkça özler tükendi!
Merkezi olsa da Kahramanmaraş,
Adıyaman, Hatay yanar canhıraş!
Malatya ve Antep hep aynı tıraş,
Kelamı yazdıkça sözler tükendi!
Kalemi kazdıkça özler tükendi!
Diyarbakır nere Adana nere?
Osmaniye, Kilis ya Urfa nere?
Buzlar kırılıyor en dulda nere?
Kelamı yazdıkça sözler tükendi!
Kalemi kazdıkça özler tükendi!
Pir-î Fâni der ki; anlar bittikçe,
Mimar küreklerde canlar gittikçe!
Millî yüreklerde kanlar yettikçe,
Kelamı yazdıkça sözler tükendi!
Kalemi kazdıkça özler tükendi!
