GİTTİĞİN GÜNDEN BERİ
Gittiğin günden beri
Artık güneş doğmuyor
Ağaçlar süslenmiyor çiçekler ile
Kuşlar cıvıldamıyor penceremin önünde
Yağmurlar yağıyor yanaklarıma
silemiyorum
Unuttum silmeyi
Seni unutamadım
Sen buraları terk ettin edeli
Yarım kaldım tam değilim ben
Bana elveda diyeli
Ben benden geçtim
Benliğimden geçtim
Senden geçemedim
O eski şevk dolu benliğim yok artık
Benliğimi yitirdim
Bulmayı unuttum
Sen gittiğin günden beri
İştahım kesildi
Su içemez oldum
Yemek yiyemez haldeyim
Lokmalar inmiyor gırtlağımdan
Ekmeğimi bölmeyi unuttum
Sen gittiğin günden beri
Dünyam buz dağına döndü
Soğuklar titretiyor tenimi
Sobamda yakacak yakacağım yok
Baltam var hızarım var
Güçsüzüm
Dermansızım
Odunlarımı
Kesmeyi ve dilmeyi unuttum
Sen gittiğin günden beri
Hüzün çöktü yüreğime
Kara yas kara pas içindeyim
Bir cendere evimin duvarları
Sıktıkça sıkıyor beni
Acılar çekiyorum
Eve girmek istemiyorum
Sokaklar meskenim oldu
Eve girmeyi unuttum
Sen gittin gideli
Hasret dumansız bir ateş
Yakıyor özlemlerimi
Umut çatıları mı yıkıyor
Artık anlamı kalmadı yaşamın
Önemi yok soluklanmanın
Nefes almayı unuttum
Bir tek seni unutamadım
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
