NUR ÂLEMİNİN IŞIĞI
Baharı yazda yaşadım, yazı sonbaharda,
Güneşin doğuşunu izledim, karanlık akşamlarda,
Gece güneşe perde açmış, uzanmış sonsuzluklara,
Kızıllıklar dans ediyorlar bak ufuklarda.
Artık siyah mantolarınızı çıkarın yıldızlar,
Bak güneşin eteklerinde hepten ıslanacaklar.
Uyar melekleri, baş kaldırmış rüzgâra yapraklar,
Nur âleminin ışıkları, az sonra yanacaklar.
Gül bülbüle, bülbül güle âşık ezelden beri,
Sevgililer Sevgilisini görünce, feda etti sevgileri,
En sevdiğim, en Sevgilinindir dedi, açtı bahçeleri,
Ezelden ebede bütün yollara, bezedi gülleri.
Şu fani hayatta ne var ki yaşamaya değer,
Her şey bir varmış, bir yokmuş gibi kaybolup gidecekler.
Bizi elimizden tutup, ebede götürecek tek rehber,
Nur âleminin ışığı, Efendimizmiş meğer.
