"Yandıkça yazan kalem, sustukça büyüyen sızı."
MUTLU MUSUN ŞİMDİ
Gözlerim yollarda kaldı dönmedin
Yalan mıydı bunca sözün bilmedin
Bir ben yandım sen güldün görmedin
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Ben sustum geceler aldı sesimi
Anılar yaktı kül etti hepsini
Bir ben ağladım sen hiç hissettin mi
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Bir yemin ettin unuttun sözünü
Gözlerimden çaldın son gülüşümü
Şimdi kim sarıyor ellerini
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Gönlümde açmayan solgun çiçektin
Benim için bir ömürdün gittin
Bensiz geçen her anın bil ki eksik
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Küllerim savrulur rüzgâr içinde
Adın kalır belki bir şiir dilinde
Ben unuttum seni kendi kendimde
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
***
Editör: Gülçin Granit
