KULDUM ERENLER
Yol uzun, yol çetin, engeller dolu.
Sevda sahrasında kaldım, erenler.
Dikenler, çalılar kaplamış yolu.
Bilinmez ummana daldım, erenler.
Güzeli sevmekten bıkmadım, haşa.
Umulmadık anda gelirmiş başa.
Düz yolda ayağım takıldı taşa.
Kendimi boşluğa saldım, erenler.
Mevsimim bir anda döndü hazana.
Boyandım aşk ile düştüm kazana.
Şikayet olmasın derdi yazana.
Gül gibi sarardım, soldum, erenler.
Bu yolda var mıdır geriye dönen?
Mum gibi yanarken ışığı sönen?
Ben miyim aşk ile tutuşup yanan?
Sevda pınarından doldum, erenler.
Özlemle yârinin yoluna bakan,
Gönülden gönüle coşkuyla akan,
Sevdayla saz çalıp türküler yakan,
Hak yolunda garip kuldum, erenler.
İnsan var, insanda ziyan olurmuş,
Arayan kendine yoldaş bulurmuş,
Faruk'tan geriye adı kalırmış,
Doğrulukta karar kıldım, erenler.
***
Editör: Bilgi Şakar
