KEŞKE
"Keşke"
Demeyi severiz
Bir daha olsa
Yeniden gelsek
Ne çok uzatırız
Oysa hüzünlerin
Ardından hep gelen
Yaşanması mümkünken
Yaşayamadıklarımıza keşkeler vurur
Garip işte
Sonra deriz yine
"Keşke
bir kalbim daha olsa
ona verebilseydim"
Seviyor ya
"Olmaz" dersin
Alır yüreğini
Koyarsın avuç içine
Kimine dua niyetine
Kimine beddua niyetine
Kimine sevda diye
Sürersin sürmeli gözlere
Gel de
Keşkenin umutsuzluğunda
Ayma güne
Kimsesiz derbeder
***
Editör: Seher Uslu
