GÜLMEDİ BE USTAM
Bıkmışız yıllarca hep avutulmaktan
Mutluluk saati hâ geldi, hâ gelecek
Vazgeçmiş akrep ve yelkovan dönmekten
Bizim saat çoktan bozulmuş be ustam...
Evde herkes hayat mektebinde okuryazar
Bizim ayak ancak yorgan kadar uzar
Değen değmiş bize artık değmez nazar
Nazımızı çeken olmamış be ustam...
Çoğalınca kahpeler, bize kaldı mertlik
Helal ekmek uğruna ömür tükettik
Yoksulluk avcı olmuş, biz de keklik
Vurulmuş vurulmuş ölmemişiz be ustam...
Umutlar yeşermedi asgarî ücrette
Çiçek gibi gençliği soldurduk gurbette
Ağlayanlar cennette gülecek elbette
Azıcık şu dünyada gülmemişiz be ustam...
Köşkün sahibi diyor: bu alemde kiracıyız
Ama biz hem dünyada, hem binada kiracıyız
Biz garip anamızın yüreğinde kor acıyız
Ağlayan anamız bir türlü gülmemiş be ustam...
Neyimize aşk, sevda, evde romantik hava
Yeter bize mutfağında çorba kaynayan yuva
Vatan hainleri, bu vatanda sürerken sefa
Pastadan bize birşey düşmemiş be ustam...
Geleli kırk sene olmuş belki köyümüzden
Kurtulamadık iyi niyetli bu saf huyumuzdan
Vicdansız gaddar çıkmadı ya soyumuzdan
İşte bunu kullananlar bitmemiş be ustam...
Adımız gariptir bizim, soyadımız gariban
Doğacağımız bellidir bizim hangi anadan
Ne delilodan vazgeçtik, ne de kınadan
Sosyetik âdetler bize uymamış be ustam...
Benden adam olmaz ustam, sen beni bırak
Para ile ölçülen adamlık, bana çok ırak
Uslanmaz bu yürek daima kalır çırak
Bu bozuk dünya bize yâr olmamış be ustam...
Çırak demezdin bana bilsen neler yaşadım
En zengin ben olurdum para olsa gözyaşım
Zam yapma ustam, güldürmez beni maaşım
Ben de kederin ustası olmuşum be ustam...
