GÜCÜM KALMADI
Boşuna cıvıldaşmayın kuşlar
Neşelenecek gücüm kalmadı.
Bana baharı getirmeyin kışlar
Çiçeklenecek gücüm kalmadı.
Yara aldım dosttan,kardeşten
Kardeş farksız oldu kalleşten
Haber vermeyin bana güneşten
Ümitlenecek gücüm kalmadı.
Üzülmem! tutmadığım ellere
Gitmediğim ülkelere, illere
Yarın için pembe hayallere
Dalacak gücüm kalmadı.
Dünya olmuş zalimlere esir
Bize yar olmadı, bizde mi kusur
Ey köpek dünya! havlama gel ısır
Diklenecek gücüm kalmadı.
Kötüler çoban, iyiler koyunsa
Namustan söz etmek sorunsa
Sevmek, sevilmek bir oyunsa
Oynayacak gücüm kalmadı.
Dertli günler ezdi beni yıl gibi
Karıncanın sırtında fil gibi
Dertlerim hafiflese bir kıl gibi
Taşıyacak gücüm kalmadı.
Kestiler mutluluğun yolunu
Savurdular kalbimin külünü
Affet Rabbim! senin kulunu
Affedecek gücüm kalmadı.
Ne kadere küserim,ne bahtıma
Oturmuşum yalnızlık tahtına
Mesele şu ki! birilerinin suratına
Tükürecek gücüm kalmadı.
