GİDENİN ARDINDAN
Sen bir serçeydin göğüs kafesimde.
Ayrılık kapısını açıp, uçup gittin.
Güneşin sarısı azaldı,
Sarı saçların olmayınca.
Yüzümde tebessüm azaldı,
Gözlerime gamzelerin dolmayınca.
Sen alıp gidince deniz gözlerini,
Benim umutlarım karaya oturdu.
Şimdi kim bilir,
Nerede güzelliğini konuşturup
Kimlerin dilini lal yapıyorsun?
Şimdi kim bilir,
Kimlerin gönül ülkesinde ihtilal yapıyorsun?
Sen bir serçeydin ve kalbim de bir bahçe.
Bütün dallarımı sensiz bırakıp gittin.
Ömrümün baharları azaldı,
Senin çiçek yüreğin olmayınca.
Kurduğum pembe hayaller azaldı,
Seninle kurduklarım gerçek olmayınca.
Sen; sarıyı, maviyi, pembeyi alıp gidince
Beyaz da geldi, saçımdaki karaya oturdu.
Şimdi kim bilir,
Kimlerin kalbini alevlendirip
Bütün renklerini al yapıyorsun?
Şimdi kimbilir,
Kimlerin gönül ülkesinde ihtilal yapıyorsun?
Sen bir serçeydin, masum ve ürkek.
Sığmadın içime, kartal gibi büyüyerek.
Beni bu kalabalık şehirde tek koyunca
İstanbul'a olan sevgim azaldı.
Boğaziçi'ne gömüldü sevinç martılarım.
Gülüşün gidince gülüşüm azaldı.
Sen mavi gözlerinde İstanbul'u alıp gidince
Denizsiz sevdam gitti, Ankara'ya oturdu.
Şimdi kim bilir,
Tatlı dilinle kimlerin kulağına bal yapıyorsun?
Şimdi kim bilir,
Kimlerin gönül ülkesinde ihtilal yapıyorsun?
***
Editör: Bilgi Şakar
