EY İSTANBUL
Avrupa'yla Asya'yı birbirine bağlarsın,
Dünyanın merkezisin, yerisin ey İstanbul!
Üç denizle bağlısın, boğazlarla çağlarsın,
Sanki cennetten bir köşesin ey İstanbul!
Ne güzel kurulmuşsun yedi tepe üstüne.
Tarihte niceleri, düşmüş senin kastına.
Gönlünü bağlamışsın Fatih Sultan dostuna.
Yüzyıllar boyu şanın, yürüsün ey İstanbul!
Tüm Alem-i cihanda senin ismin anılır.
Şu güzelim boğazlar sanki cennet sanılır.
Ebedin ezelini bildim diyen yanılır.
Sana gönül verenin, yârisin ey İstanbul!
Dünyada eş benzeri olmayan bir tek ülke,
Mevlâm tüm güzelliği bakın dökmüş bu mülke,
Yedi renkler içinde nasıl bürünmüş kürke,
Yaradan kötülükten korusun ey İstanbul!
Yirmi beş milyonları bulmuş nüfusun, sayın.
Cumhuriyetimizde farklıdır yerin, payın.
Belli olmaz kış, yazın güzeldir mevsim, ayın.
Sevenlerin gönlünde, durusun ey İstanbul!
Toprağında boş yer yok, ilçelerin karışmış,
Sana göç edip gelen, yaşamaya alışmış,
Ziynettir toprak, taşın bir iş bulup çalışmış,
Hayat denen yaşamın, sırrısın ey İstanbul!
Sıtkıyla yaratmıştır, yüce Yaratan ustan,
Aşkınla âşık, ozan, şair olmuştur hastan.
Adl-i der ki şanına yakışır şiir, destan.
Vatani görevimin yerisin ey İstanbul!
***
Editör: Bilgi Şakar
