EĞİLİP BÜKÜLMEDİM
Gurbet vurdu bana, sitem etmedim.
Doğru yoldan şaşıp, haram yemedim.
Yalanın peşine düşüp gitmedim,
Namertlere eğilip bükülmedim.
Soysuz sofrasında karnım doymadı,
Kimse şu hâlimi gelip sormadı,
Dost bildiğim bile hatır saymadı,
Namertlere eğilip bükülmedim.
Gönül bahçesine baykuş konunca
Dertlerin kervanı yola çıkınca
Haksızlık ateşi ruhu yakınca
Namertlere eğilip bükülmedim.
Sırtımı yasladım yüce bir dağa,
Çekmek istediler her türlü ağa,
Bakmadım ne soluma ne de sağa,
Namertlere eğilip bükülmedim.
Gömleğim ateşten, yollarım dardı,
Dünya dedikleri koca bir hardı.
Alnımda ter temiz şerefim vardı,
Namertlere eğilip bükülmedim.
***
Editör: Bilgi Şakar
